Szkoła Podstawowa nr 1

   Jan Wyżykowski urodził się w 31 marca 1917 r. w Haczewie w woj. rzeszowskim. Górnictwo było jego przeznaczeniem . Ukończył akademię Górniczo -Hutniczą  w Krakowie  i rozpoczął pracę  w Wydziale  Rud w Państwowym  Instytucie  w Warszawie. W 1965 roku uzyskał tytuł doktora-samodzielnego pracownika naukowo-badawczego. W lipcu 1966 roku przyznano mu Nagrodę Państwową I stopnia za odkrycie rud miedzi . Terenowy zwiad  i literatura  naukowa pozwoliły mu  wyciągnąć wnioski że należy  szukać złóż  na odcinku Bolesławiec – Głogów. 23 marca 1957 natrafiono na złoża rudy miedzi. To było największe odkrycie geologiczne w Europie.

Okres poszukiwań  był bardzo trudny. Tak wspomina jego tryb życia  w tym czasie Jan  Karczmarski, u którego tutaj w Polkowicach  Jan Wyżykowski mieszkał: dużo pracował w tym okresie . wyjeżdżał  w teren  nad ranem a powracał późną nocą. Pracował w ciężkich warunkach , lecz był bardzo skrupulatny i sumienny. zawsze sam wszystkie próbki  i rdzenie musiał doglądać .potem  pakował je w woreczki i wysyłał do Warszawy .Często powracał do domu brudny i przemęczony, ale był człowiekiem opanowanym.

Fot. Badanie skały w podręcznym magazynie rdzeni w IG w Warszawie.

        Jego wielki romantyzm, pogoda ducha a jednocześnie rzeczowość , dokładność bezkonfliktowość w działaniu pozwoliły mu uwieńczyć swój trud sukcesem. Nasz Patron był nie tylko wybitnym specjalistą, lecz człowiekiem, którego obchodziło wszystko, co wiązało się z miedzią. Żywo interesowały go problemy przemian zachodzących w naszym miesicie fascynowali go ludzie  budujący zagłębie miedziowe, zawsze znalazł czas dla każdego. Myślą wybiegał w przyszłość  cieszyły go perspektywy rozwojowe tych terenów.

Fot. Przeglądanie skrzynek z rdzeniami i dyktowanie opisu.

       Pozostanie w naszej pamięci nie tylko jako odkrywca największego złoża rudy w Europie, lecz nade wszystko, jako człowiek o wielkim sercu, żarliwości i pasji pracowity i prostolinijny w działaniu. Doktor inżynier Jan Wyżykowski zmarł 29 października 1974 roku. Był jednym z pierwszych kawalerów Oredru Bryły, symbolicznego odznaczenia “Życia i Nowoczesności” przyznanego za talent i charakter . Rząd uhonorował go najwyższymi odznaczeniami : Sztandarem Pracy I klasy, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał również Złotą Odznakę “Zasłużonego dla Dolnego Śląska”, Złotą Odznakę “Budowniczego LGOM” oraz Tytuł Honorowego Obywatela Miasta Lubina , nadany mu uroczyście 26 września 1972 roku.

Fot. Prof. dr inż. Stanisław Pawłowski – odkrywca siarki, gratuluje odkrywcy miedzi.

      Oto co mówili o Janie Wyżykowskim ludzie, którzy przebywali z nim każdego dnia:

- Był wybitnym ambasadorem miedzi w stolicy. Fascynowali go ludzie budujący nasze zagłębie. Miał zawsze czas dla każdego -(mgr. inż. Teofil Kowal z ZG Lubin).

- Nikomu nie dał nigdy odczuć, iż zasobem wiedzy przewyższa rozmówców. Lubińskie złoża traktował na równi ze sprawami osobistymi - (mgr. inż. Eligiusz Wawrzyniak z ZG “Polkowice”).

- Czegokolwiek się podejmował robił to z pasją. Do końca swoich dni interesował się  miedziowym zagłębiem i tym wszystkim, co wiąże się z wykorzystaniem bogactwa tej ziemi. Niespożyty był to człowiek bez zawiści i niezdrowych ambicji .-(dr inż Tadeusz Zastawnik były dyrektor naczelny KGHM)

- Pod okiem odkrywcy odbywałem praktykę. Kiedy w późniejszych latach wymienialiśmy różne spostrzeżenia nasze dysputy często kończyły się pytaniem, czy nie potrzebujemy jego pomocy mówiliśmy o nim: Człowiek o nieskazitelnym charakterze i uczciwości, złotym sercu, otwarty i szczery w działaniu. -(mgr. inż Dubiński – główny geolog KGHM) )

*Zdjęcia udostępnione dzięki uprzejmości KGHM Polska Miedź S.A.(www.kghm.pl )